Nareszcie ukazał się najnowszy album Hani Rani „Non Fiction”, nagrany z 45–osobową orkiestrą w legendarnym londyńskim studiu Abbey Road. Pianistka, kompozytorka, wokalistka i producentka tym razem sięgnęła po klasyczną formę koncertu fortepianowego, łącząc ją z elementami muzyki eksperymentalnej, improwizowanej i współczesnej.

Twórczość Hani Rani od lat wymyka się prostym klasyfikacjom – artystka swobodnie porusza się między muzyką klasyczną, jazzową, elektroniczną i filmową. „Non Fiction” otwiera nowy etap w jej karierze. Po docenionym albumie „Ghosts”, w którym brzmienie fortepianu przeplatało się z elektroniką i subtelnym wokalem, kompozytorka postanowiła zanurzyć się w formie koncertu fortepianowego, wzbogacając ją o przestrzeń improwizacji.

Tytuł albumu nawiązuje do sposobu, w jaki Rani traktuje muzykę – jako emocjonalny zapis prawdziwych historii. Projekt wyrósł z pracy nad twórczością Josimy Feldschuh, młodej pianistki z getta warszawskiego, której utwory Hania Rani poznała w 2020 roku dzięki współpracy z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Artystka, inspirując się losem Josimy, zestawia go z obrazami współczesnych konfliktów – wojny w Ukrainie czy tragedii ludności palestyńskiej w Strefie Gazy. Zadaje pytania o to, jak odbieramy cierpienie, które dziś najczęściej widzimy na ekranach telefonów, oraz jak ta bliskość wpływa na naszą empatię i wrażliwość.


„Non Fiction” to muzyczna opowieść o napięciu między harmonią a chaosem, ciszą a dźwiękiem, spokojem a dramatem. Cztery części kompozycji układają się w poruszające dzieło – jednocześnie osobiste i uniwersalne.

Album powstał w Studio Two Abbey Road, miejscu od dekad łączącym tradycję z nowatorskim podejściem do pracy z dźwiękiem. Nagranie w tym studiu to dla Hani Rani ogromne wyróżnienie, zwłaszcza że w jego murach tworzyli najwięksi – od Prokofiewa i Strawińskiego po The Beatles, Massive Attack czy Adele.

W nagraniach wzięła udział orkiestra Manchester Collective pod batutą Hugha Tieppo-Brunta oraz czołowi muzycy sceny eksperymentalnej: saksofonista Jack Wyllie (Portico Quartet) i perkusistka Valentina Magaletti (Moin, Vanishing Twin). Ich obecność nadała kompozycjom dodatkową głębię i nieprzewidywalność.

Hania Rani, absolwentka szkół muzycznych w Warszawie i Berlinie, nieustannie poszukuje nowych form wyrazu. Jej dorobek obejmuje solowe płyty („Esja”, „Home”, „Ghosts”), duety z Dobrawą Czocher, muzykę filmową („xABo”, „On Giacometti”) oraz kompozycje teatralne i instalacje dźwiękowe. Artystka koncertuje na całym świecie, od Opery w Sydney po londyński Roundhouse, a ostatnio stworzyła muzykę do filmu „Sentimental Value” Joachima Triera, nagrodzonego w Cannes i nominowanego do Oscara.

Jak sama mówi, zmiana jest jedyną stałą w jej twórczości. Każdy projekt – solowy, orkiestrowy, studyjny czy grany na żywo – stanowi element większej drogi artystycznej, którą definiują odwaga, ciekawość i potrzeba przekraczania granic.

Album „Non Fiction: A Piano Concerto In Four Movements” jest dostępny na platformach streamingowych oraz w wersji CD i LP. Wydawcą jest Decca US, a polską dystrybucją zajmuje się Universal Music Polska. Premierowe wykonania koncertu odbędą się 25 i 26 listopada w Barbican Hall w Londynie.