Yantimer prezentuje nowy singiel „Parestezje” – nastrojową, elektroniczną opowieść o tęsknocie, uczuciu dobrze znanym każdemu z nas. To historia pragnienia za ludźmi, emocjami i chwilami, które minęły, ale także za czymś trudnym do nazwania. Utwór utrzymany jest w estetyce lo-fi house, charakterystycznej dla producenta, który od lat konsekwentnie buduje swój rozpoznawalny styl, łącząc house i funk z wpływami afro, latin oraz jazzu.

Autorem muzyki i tekstu jest sam Yantimer, czyli Jan Taraszkiewicz – producent i DJ, który ma na koncie zarówno autorskie single, jak i liczne remixy czołowych polskich artystów. W ostatnich latach jego muzyka wybrzmiewała nie tylko na krajowych scenach, ale również w Brazylii, Nowym Jorku, Paryżu czy Londynie. Artysta otwierał także koncerty trasy Męskie Granie 2024/2025, a w 2025 roku zaprezentował serię autorskich wydawnictw, konsekwentnie rozwijając swój unikalny język muzyczny.


W „Parestezjach” kluczową rolę odgrywa wokal Darayah. Jej interpretacja nadaje kompozycji emocjonalnej głębi i intymności, doskonale współgrając z subtelną elektroniką. Darayah, czyli Daria Barszczyk, to wokalistka i autorka tekstów, laureatka I miejsca w konkursie „Debiuty” podczas 58. Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Szerszej publiczności dała się poznać również w programie „Szansa na sukces”, a jej artystyczna wrażliwość została doceniona także w środowisku muzycznym – m.in. poprzez udział w nagraniu albumu „Chce się śpiewać”, nominowanego do Fryderyka w kategorii „Blues”.

„Parestezje” są kontynuacją współpracy Yantimera i Darayah po dobrze przyjętym singlu „Nad Wisłą”. Tym razem artyści sięgają po bardziej introspekcyjny temat, skupiając się na emocjach trudnych do jednoznacznego nazwania.


Jak tłumaczy Yantimer, utwór opowiada o tęsknocie nie tylko za konkretną osobą czy sytuacją, ale także za czymś nieokreślonym – uczuciu, które Brazylijczycy nazywają „saudade”. Tytułowe „parestezje” to termin medyczny opisujący nietypowe wrażenia czuciowe, takie jak mrowienie czy przebiegnięcie prądu po skórze. To metafora stanu emocjonalnego, w którym ekscytacja miesza się z niepokojem, a to, co czujemy, nie zawsze pokrywa się z rzeczywistością.