Michał Urbaniak (1943–2025) był jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, kompozytorem, aranżerem i multiinstrumentalistą, który rozsławił polski jazz na świecie. Urodził się w Warszawie i już w młodości dał się poznać jako niezwykle utalentowany instrumentalista. Początkowo kształcił się klasycznie, jednak szybko odnalazł własny język w jazzie, wybierając skrzypce i saksofon jako swoje główne środki wyrazu.
Karierę rozpoczął w latach 60., współtworząc nowoczesne oblicze polskiego jazzu i występując u boku najważniejszych artystów tamtej epoki. Wkrótce stał się jedną z kluczowych postaci sceny jazzowej Europy Środkowo-Wschodniej. Jego ambicje i otwartość na nowe brzmienia zaprowadziły go do Stanów Zjednoczonych, gdzie rozwinął międzynarodową karierę i współpracował z czołowymi muzykami światowego jazzu i fusion.
Twórczość Urbaniaka charakteryzowała się nieustannym poszukiwaniem – łączył jazz z funkiem, rockiem, soulem i muzyką elektroniczną, często wyprzedzając trendy. Był pionierem jazz-rocka i fusion, a jego charakterystyczne, elektryczne skrzypce stały się znakiem rozpoznawczym. Nagrał kilkadziesiąt albumów jako lider i sideman, koncertował na całym świecie i inspirował kolejne pokolenia muzyków swoją odwagą artystyczną i energią sceniczną.
Michał Urbaniak był również mentorem i promotorem młodych talentów, podkreślając znaczenie wolności twórczej i indywidualnego stylu. Jego wkład w rozwój polskiej i światowej muzyki jazzowej pozostaje nie do przecenienia.
Zmarł dziś, 20 grudnia 2025 roku, w wieku 82 lat. Pozostawił po sobie ogromny dorobek artystyczny i trwałe miejsce w historii jazzu jako artysta, który konsekwentnie przekraczał granice gatunków i kultur.
