Bobby „Blue” Bland urodził się 27 stycznia 1930 roku w Millington, w stanie Tennessee. W wieku 17 lat wraz z matką przeprowadził się do Memphis i tam stawiał swoje pierwsze kroki w karierze muzycznej śpiewając początkowo w lokalnej grupie gospel, a następnie z grupą Miniatures. Dwa lata później stał się jednym z członków formacji Beale Streeters. Następnie „Blue” służył w amerykańskiej armii, a do Memphis powrócił dopiero w roku 1954. Tam szybko zorientował się, że wielu z tych z którymi współpracował w przeszłości odnosi już spore sukcesy w przemyśle muzycznym. W roku 1956 zaczął występować między innymi z Juniorem Parkerem, śpiewając chórki. W tym czasie intensywnie pracował nad swoim głosem, który z biegiem czasu stawał się coraz bardziej charakterystyczny. Wreszcie udało mu się naprawdę zaistnieć, jego „Farther Up The Road” i „Little Boy Blue” osiągnęły szczyty amerykańskich list przebojów R&B. Jeszcze większy rozgłos przyniosły mu jednak utwory powstałe w latach sześćdziesiątych: „Cry Cry Cry”,” „I Pity The Fool” i „Turn On Your Love Light”. Kariera Blanda załamała się w roku 1968, kiedy to z powodu trudności finansowych jego band rozpadł się. „Blue” popadł w depresję, a także w silne uzależnienie od alkoholu. Udało mu się jednak uporać z samym sobą i w 1971 roku powrócił na scenę .W kolejnych latach wydał wiele świetnych albumów, wspaniale przyjętych przez krytykę, m. in. „His California Album”, „Dreamer” czy „Reflections In Blue”. Funkcjonował na pełnych obrotach, współpracując z wieloma znakomitymi muzykami. Określany mianem „Sinatry Bluesa” Bobby „Blue” Bland zmarł w Memphis, w niedzielę, 23 czerwca, w wyniku przewlekłej choroby.
