Björk ogłosiła szczegóły projektu „Echolalia”, który nie będzie klasycznym albumem, lecz rozbudowanym przedsięwzięciem łączącym muzykę, sztuki wizualne i wydarzenia performatywne. Artystka podkreśla, że jest to koncepcja wielowarstwowa – przestrzeń, w której nowe i istniejące kompozycje funkcjonują jako element większego doświadczenia artystycznego.

Kluczowym elementem projektu będzie immersyjna wystawa prezentowana w National Gallery of Iceland. W jej ramach utwory „Ancestress” i „Sorrowful Soil” z albumu „Fossora” zostaną przedstawione w formie instalacji audiowizualnych o charakterze przestrzennym, a towarzyszyć im będzie także nowa kompozycja oparta na materiale z nadchodzącego albumu. Całość ma stworzyć wielozmysłowe środowisko łączące dźwięk, obraz i narrację.

Integralną częścią „Echolalii” będzie również jednodniowy festiwal muzyczny zaplanowany na 12 sierpnia 2026 roku w islandzkim Hafnarfjörður. Wydarzenie odbędzie się w momencie całkowitego zaćmienia Słońca, które potrwa w tym miejscu ponad minutę, a jego efekty będą widoczne przez około dwie godziny. Na scenie pojawią się m.in. Björk i Arca w setach DJ-skich, a także inni artyści związani ze sceną elektroniczną. 

Festiwal ma być kulminacją kilku równoległych wydarzeń – oprócz wystawy Björk zbiega się także z 40-leciem islandzkiej wytwórni Smekkleysa. Organizatorzy podkreślają, że wydarzenie ma charakter inkluzywny i otwarty, łącząc różne gatunki muzyczne, pokolenia i środowiska. 

Warto zaznaczyć, że bilety na festiwal obejmują nie tylko udział w wydarzeniu muzycznym, ale również wstęp na wystawę oraz specjalnie przygotowane okulary do obserwacji zaćmienia. Dostępne są także limitowane pakiety kolekcjonerskie zawierające m.in. wydawnictwa muzyczne, gadżety i materiały przygotowane specjalnie na tę okazję. 

„Echolalia” ma stanowić pomost między dotychczasową twórczością Björk a jej kolejnym albumem, którego finalna forma nie została jeszcze ujawniona. Fragmenty nowego materiału zostaną jednak zaprezentowane wcześniej w kontekście instalacji i wydarzeń towarzyszących, wpisując się w charakterystyczny dla artystki sposób budowania spójnych, wielowymiarowych światów artystycznych.