Autorka tekstów, kompozytorka, wokalistka, poetka i nauczycielka Camae Ayewa spędziła lata organizując i występując w undergroundowej społeczności muzycznej Filadelfii, zanim przeniosła się do Los Angeles, aby uczyć kompozycji w University of Southern California’s Thornton School of Music. W 2016 roku jako Moor Mother wydała swój debiutancki album „Fetish Bones” i od tego czasu wydała mnóstwo cenionej muzyki, zarówno jako artystka solowa, jak i we współpracy z innymi muzykami, którzy podzielają jej dążenie do wydobycia tego co nieopowiedziane. Występowała i nagrywała z free jazzowymi grupami Irreversible Entanglements i Art Ensemble of Chicago, a także nagrała płyty z billy woods, Mental Jewelry i YATTA. 

„Jazz Codes”, który ukazał się 1 lipca (w streamingach), jest najnowszym albumem Moor Mother i drugim dla Anti – po głośnym i docenianym „Black Encyclopedia of the Air” z 2021 roku. „Jazz Codes” wykorzystuje free jazz jako punkt wyjścia, ale kontynuuje zwrot w wielopłaszczyznowym katalogu Moor Mother w kierunku większej ilości melodii, większej ilości śpiewających głosów, większej liczby refrenów, większej złożoności. W swoim ciepłym, gęsto nawarstwionym kursie przez jazz, blues, soul, hip-hop i inne tradycje czarnej klasyki „Jazz Codes” wprawia ucho w błogi dryf i uwalnia umysł od przyzwyczajeń. Poprzez swoją pracę Ayewa przedstawia zasady swojej multidyscyplinarnej praktyki współpracy Black Quantum Futurism, teoretyczne ramy postrzegania i dostosowywania rzeczywistości poprzez sztukę, pisanie, muzykę i performance, oparte na historycznych ontologiach czarnoskórych.


„Jazz Codes” powstał w oparciu o książkę z wierszami o tym samym tytule, napisanych na cześć ikon jazzu i bluesa, takich jak Woody Shaw, Amina Claudine Myers i Mary Lou Williams. Podczas pandemii na początku 2020 roku Ayewa skontaktowała się ze szwedzkim producentem Olofem Melanderem, by zapytać czy nie przesłałby kilku jazzowych loopów, z zamiarem stworzenia płyty, która towarzyszyłaby wydaniu książki. Melander wysłał jej około stu utworów. Im więcej Ayewa z nimi pracowała, tym bardziej projekt nabierał rozmachu. „Jazz Codes” nabrał własnego życia, melodie zakiełkowały wokół wierszy Ayewy. Odchodząc od noise’owego brzmienia poprzednich albumów, Ayewa zaczęła pisać piosenki ze słodyczą R&B, w których brakowało wokalistów do akompaniowania jej rapom i przekazom słownym. Aby pomóc im rozkwitnąć, szukała współpracowników z odległych miejsc.

Album w wersji CD i LP kupicie, m.in. tutaj.