Meshell Ndegeocello wraca z nowym wydawnictwem. „Synonym”, które ukazało się 2 października 2026 roku nakładem Blue Note Records, to album zbudowany wokół reinterpretacji znanych piosenek. Artystka nie traktuje ich jednak jak klasycznych coverów. Zamiast wiernie odtwarzać oryginały, rozkłada je na części i układa na nowo, nadając im inne tempo, charakter i emocjonalny ciężar.
Na płycie znalazło się 15 utworów, a do udziału w nagraniach Ndegeocello zaprosiła imponującą grupę gości. Wśród nich są m.in. Cynthia Erivo, Chaka Khan, Cat Power, WILLOW, ANOHNI, Lianne La Havas, Moses Sumney, Robert Glasper, Madison Cunningham, Bill Callahan i Chris Thile. Dzięki temu „Synonym” przypomina bardziej serię artystycznych spotkań niż tradycyjny album z piosenkami jednego wykonawcy.
Punktem wyjścia są kompozycje pochodzące z różnych epok i stylistyk. Ndegeocello sięga zarówno po popowe przeboje, jak i utwory zakorzenione w soulu, rocku, folku, country czy R&B. Wśród nowych interpretacji znalazły się m.in. „I Knew You Were Waiting (For Me)”, znane z wykonania Arethy Franklin i George’a Michaela, „Don’t You Want Me” The Human League, „Islands in the Stream” kojarzone z Dolly Parton i Kennym Rogersem czy „Hunger Strike” Temple of the Dog.
Każdy z tych utworów otrzymuje własny, odmienny charakter. „I Knew You Were Waiting (For Me)” Ndegeocello wykonuje z Cynthią Erivo, natomiast przy „Don’t You Want Me” towarzyszy jej Cat Power. Chaka Khan pojawia się w „Islands in the Stream”, a WILLOW w nowej wersji „Hunger Strike”. W programie albumu znalazło się również „I Got You Babe”, nagrane z ANOHNI, oraz dwie kompozycje Boba Dylana: „It Ain’t Me Babe” i „With God on Our Side”.
Sam tytuł płyty dobrze oddaje jej ideę. Ndegeocello potraktowała znane utwory jak teksty, którym można znaleźć nowe muzyczne odpowiedniki. Melodia i sens pozostają rozpoznawalne, ale aranżacje prowadzą je w zupełnie inne miejsca. „Synonym” nie jest więc próbą poprawiania oryginałów, lecz pokazaniem, że ta sama piosenka może nabrać innego znaczenia zależnie od tego, kto ją śpiewa, jak brzmi zespół i w jakim kontekście zostaje przedstawiona.
Ważnym elementem projektu są także duety. Artystka wykorzystuje je nie tylko jako atrakcyjny zabieg muzyczny, ale również jako sposób opowiadania o tożsamości, bliskości i wolności. Według materiałów Blue Note album ma być przestrzenią, w której różne głosy i doświadczenia mogą funkcjonować obok siebie bez konieczności zamykania ich w sztywnych kategoriach.
„Synonym” jest również spotkaniem z przeszłością samej Ndegeocello. Przy produkcji płyty ponownie współpracowała z Davidem Gamsonem, związanym z jej najwcześniejszymi albumami, w tym „Plantation Lullabies” i „Peace Beyond Passion”. Współproducentem materiału został także Abe Rounds. W nagraniach uczestniczyli ponadto m.in. Chris Bruce, Larry Goldings, Josh Johnson, Elena Pinderhughes, Deantoni Parks i Béla Fleck.
Nowa płyta ukazuje się po bardzo mocnym okresie w karierze artystki. Wydane wcześniej przez Blue Note albumy „The Omnichord Real Book” oraz „No More Water: The Gospel of James Baldwin” przyniosły jej nagrody Grammy i potwierdziły, że po kilku dekadach działalności Ndegeocello wciąż potrafi wymyślać swoją muzykę na nowo.
„Synonym” kontynuuje ten kierunek. Zamiast kolejnego zestawu autorskich kompozycji artystka proponuje rozmowę z historią muzyki popularnej. Znane utwory stają się materiałem do eksperymentu, a rozpoznawalne melodie – punktem wyjścia do opowieści o tym, jak zmienia się znaczenie piosenki, kiedy zmieniają się głos, aranżacja i perspektywa wykonawcy.
