Po długim procesie tworzenia i nagrywania jest wreszcie druga płyta Karoliny Tuz zatytułowana „Wyłączam miasto”. Na nowej płycie znalazło się 10 premierowych kompozycji. Karolina Tuz i jej muzycy z właściwą sobie lekkością żonglują gatunkami, udowadniając, że sztywne ramy stylistyczne dla nich nie istnieją. Od intymnych, delikatnych brzmień, przez etnofolkowe inspiracje, aż po rockową energię. Kluczem do każdego utworu pozostaje literacki tekst, a autorami słów są: Piotr Bielawski, Jakub Korthals, Aneta Dobrzańska, Marzena Sadocha i Henryk Pawłowski.O finalizacji albumu autorka opowiedziała nam w poniższej rozmowie.
Rozmawialiśmy rok temu i już wtedy zapowiadałaś płytę „Wyłączam miasto”. Czemu więc wychodzi ona dopiero teraz?
Nie wiem, czy to jest 'dopiero’, dla mnie to był jednocześnie długi rok i bardzo krótki. Długi, bo końca pracy nad płytą w pewnym momencie nie było widać, a z drugiej strony paradoksalnie tego czasu było wciąż za mało (śmiech). Spędziłam masę czasu w studiu, dopracowując szczegóły (a nie odpuszczałam niczego, do czego nie byłam przekonana). Często bywało tak, że jak już wszystko wydawało się w jakiejś piosence ok, przychodził następny dzień, nowe spojrzenie na muzę, nowe pomysły i niejednokrotnie praca nad czymś już zrobionym zaczynała się od nowa. Muzyka, która sprawiała mi przeogromną radość, niejednokrotnie wprowadzała nerwowość do życia, bo terminy, bo miksy, bo różne inne sprawy życiowe, bo już by się chciało, żeby ta muzyka zaistniała… Ale gdybym mogła to jeszcze raz zrobić, jeszcze raz popracować tak intensywnie w studiu przy nagraniach, zrobiłabym to bez wahania jeszcze raz, to cudowna robota.
Skoro pojawiały się nowe spojrzenia na muzykę, kiedy wiedziałaś, że jednak trzeba zatrzymać ten proces i nie zaczynać od nowa?
Gdy piszę 'od nowa’, mam na myśli nie rozpoczynanie pracy nad całą piosenką od początku, chodzi mi bardziej o pracę nad aranżacją, nad wyrazem piosenki. Albo słucham tego i jestem zadowolona, albo coś mi się nie podoba i tak długo podchodzę do danego fragmentu w jakiejś piosence, aż w moim odczuciu ta piosenka opowiada sobą dokładnie to, o co mi chodziło. To są często dylematy na miarę przysłowiowego końca świata (śmiech). Często też słuchaliśmy razem z zespołem danej piosenki na jakimś etapie pracy nad nią, koledzy jednak mieli więcej dystansu, niż ja, więc czasami to właśnie rozmowa z kimś pomagała mi spojrzeć na 'świeżo’ na piosenkę. Proces zamykania piosenek odbywał się stopniowo, dałam sobie tyle czasu, ile potrzebowałam, by być przekonaną, że to jest już to – często ku rozpaczy kolegów (śmiech).
Któraś z piosenek sprawiła Ci pod tym względem szczególnie dużo problemów?
Hmmm… Chyba nie. Raczej bym powiedziała, że każda piosenka miała swoje momenty. Wszystkie one właściwe zostały tak samo dokładnie i mocno zaopiekowane.
Zaprzestałaś też wydawania kolejnych singli. Dlaczego?
Na czymś trzeba było się skupić, i na tym etapie, to była właśnie praca nad płytą. Wydawanie kolejnych utworów wiązałoby się z dodatkową pracą, czasem, którego notorycznie brak, więc singlowo myślę bardziej już o nowych piosenkach, spoza płyty.
A zostały Ci piosenki, które na płytę nie weszły?
Piosenki, które znalazły się na płycie to dokładnie te piosenki, które się na niej miały znaleźć. Inne piosenki w tym konkretnym przypadku w ogóle nie były brane pod uwagę.To temat właściwie od początku skończony i zamknięty.
Duet z Krzysztofem Napiórkowskim okazał się ostatecznie jedynym na płycie. Nie myślałeś o zaproszeniu innych artystów do współpracy?
Duet wokalny z Krzysztofem jest jedynym na płycie, ale Krzysztof absolutnie nie jest jedynym zaproszonym przez nas gościem do współpracy! Perkusję nagrał nam znakomity perkusista Bartosz Niebielecki, perkusjonalia nagrał Tomasz Majewski w naszym domowym studiu, chórki męskie w kliku piosenkach nagrał nam Michał Tuz, więc działo się (śmiech.)
Płyta wychodzi Twoim własnym sumptem, czyli tak jak planowałaś. Nie chciałaś oddawać tego materiału żadnej wytwórni?
Nie oddając materiału komuś, czy też wytwórni, mamy wpływ dosłownie na wszystko, co na tej płycie się znalazło – od muzyki, przez miksy, mastering, po ostateczny kształt artystyczny okładki, czas, jaki mogłam poświęcić na nagrania itd. Z jednej strony, to wspaniałe mieć na to wszystko wpływ. Z drugiej strony – ogromna odpowiedzialność, by teraz tę płytę wypromować, więc wszystko cały czas przed nami.
Myślisz już o kolejnej płycie, czy jeszcze jest za wcześnie?
Myślę, i to bardzo. Tęsknię do studia… Wiem, że to dziwne, dopiero z tego studia wyszłam. Dopiero zakończyła się praca, ale brakuje mi tego dopieszczania muzyki, brakuje mi 'grzebania’ się w śladach, dosłuchiwania się tego wszystkiego…. Kilka w sumie gotowych piosenek czeka w kolejce, ale też z jakąś nową muzyką nieśmiało pojawiającą się w głowie przechadzam się po domu, więc to tylko kwestia czasu, jak pewnego dnia znowu odpalę sprzęty nagraniowe i zaczniemy z kolegami działania.
Gdzie będziemy mogli Cię usłyszeć na żywo?
Już 3 października, wystąpimy w klimatycznym Domu Kultury w Otyniu. Następnie 16 października pojawimy się z koncertem w przepięknym Pałacu w Chichach, a 14 listopada zagramy we Frankfurcie, gdzie wystąpimy na Festiwalu TransVocale. O koncertach na bieżąco informujemy na stronie www.karolinatuz.pl oraz na FB i Instragramie.
