Przed premierą płyty Martyna Włochna prezentuje singiel „Gościnny pokój”, będący kolejną odsłoną jej debiutanckiego albumu. Premiera płyty „Myśli pisane” planowana jest na 23 października. Jednym z kluczowych fundamentów tego wydawnictwa są natura oraz motyw powrotu. Album opowiada o powracaniu do wspomnień z dzieciństwa i marzeniu o ucieczce od miejskiego pędu. To historia o tęsknocie za spokojem, prostotą i miejscem, w którym można poczuć się bezpiecznie.
O tym opowiada również najnowszy singiel „Gościnny pokój”. To historia opuszczenia Warszawy i wyjazdu do drewnianego domku z dzieciństwa – miejsca, o którym bohaterka zawsze marzyła. Choć planowała ten krok od dawna, po drodze zaczyna zastanawiać się, czy podjęła właściwą decyzję. „Gościnny pokój” to opowieść o przejściu między dwoma etapami życia – o momencie, w którym pomimo licznych wątpliwości wiemy, że nie możemy już zawrócić.
O samym utworze Martyna mówi: „Podczas pisania tekstów wykreowałam postać, która porzuca miasto i wraca do swojego wymarzonego domku na wsi. Inspiracją był dom rodzinny mojej babci, w którym spędziłam dużą część dzieciństwa. Utwór ten opowiada o powrocie — niekoniecznie do konkretnego miejsca, ale do tego, co kiedyś dawało nam poczucie bezpieczeństwa. O próbie odnalezienia spokoju pośród zmian i o tęsknocie za etapem, do którego już nie możemy wrócić. Mam nadzieję, że każdy znajdzie w tym utworze coś swojego. Może miejsce, do którego już nie wróci. Może osobę, której już nie ma obok, a może po prostu tęsknotę za wersją swojego życia, która dawno się skończyła”.
Martyna Włochna to 26-letnia wokalistka i autorka tekstów z Warszawy, która swoją muzykę buduje na emocjach, wspomnieniach i obrazach natury. W jej utworach popowa lekkość miesza się z nostalgią, a miejskie historie przeplatają się z tęsknotą za spokojem, lasem i życiem bliżej natury.
Z autorską muzyką zadebiutowała w 2023 roku. Obecnie ma na swoim koncie kilka kolejnych singli. Podczas pisania tekstów artystka inspiruje się przede wszystkim tym, co widzi wokół siebie. W ciągu dnia, podczas podróży czy wieczornego oglądania filmów uważnie obserwuje ludzi i zachodzące między nimi relacje. Chce, aby z jej tekstami mogło utożsamić się jak najwięcej osób, dlatego czasami stara się wcielić w postać, którą obserwuje. Pisze również o własnych doświadczeniach i relacjach.
