Wyclef Jean otwiera kolejny rozdział swojej trwającej od ponad trzech dekad kariery. Artysta znany zarówno z działalności w Fugees, jak i licznych projektów solowych, sięgnął tym razem po jazz. Jego nowy album „Q Theory – Quantum Leap, Vol. 2” jest już dostępny i stanowi drugą odsłonę znacznie większego przedsięwzięcia zatytułowanego „Quantum Leap”.
Płyta ukazała się z końcem sierpnia i zawiera dziewięć kompozycji. To pierwsze wydawnictwo Jeana tak wyraźnie skoncentrowane na jazzie, choć sam kierunek nie jest przypadkowy. Muzyk ma jazzowe wykształcenie, a przez całą karierę swobodnie poruszał się pomiędzy hip-hopem, reggae, soulem, popem i muzyką karaibską.
Na „Q Theory” te doświadczenia spotykają się w jednym miejscu. Jean nie próbuje nagrywać tradycyjnego albumu jazzowego. Punktem wyjścia jest improwizacja, ale w kompozycjach pojawiają się również rytmy i brzmienia wywodzące się z Karaibów, Afryki, Brazylii i innych części świata. Artysta rozwija w ten sposób własną koncepcję „Rara Jazz” – muzyki, w której jazz staje się przestrzenią do łączenia różnych tradycji. Oficjalny opis fizycznego wydania wskazuje m.in. na inspiracje muzyką brazylijską, afrykańską i amerykańską, a także twórczością Johna Coltrane’a i Herbiego Hancocka.
Do nagrania materiału Wyclef Jean zaprosił imponujące grono muzyków. W otwierającym album „Rocinha” pojawia się Robert Glasper, którego usłyszymy również w „French Quarter” i „Farafina”. Yussef Dayes uczestniczy w nagraniach „Lady Havana” oraz „Pegasus”, a wśród pozostałych gości znaleźli się m.in. Theo Croker, Harvey Mason, Elena Pinderhughes, Godwin Louis, Axel Tosca, Weedie Braimah i Jean Caze.
Już sama lista współpracowników pokazuje skalę przedsięwzięcia. Zamiast potraktować jazz jako stylistyczny dodatek do hip-hopu, Jean otoczył się instrumentalistami reprezentującymi współczesną scenę jazzową i pozostawił dużo miejsca dla ich własnego języka muzycznego. Efektem jest materiał zdecydowanie bardziej instrumentalny niż nagrania, z których dotychczas znała go szeroka publiczność.
Album kończy „Toussaint Louverture” – kompozycja nosząca imię jednej z najważniejszych postaci rewolucji haitańskiej. W nagraniu uczestniczą Jean Caze, Emmanuel Laine, Weedie Braimah, Dadi Beaubrun, Papa Jube i Mushy Widmaier. Haitański kontekst nie jest w twórczości Jeana nowością, ale na „Q Theory” staje się jednym z elementów znacznie szerszej muzycznej opowieści.
Istotną postacią w tle całego projektu pozostaje Quincy Jones. Zmarły w 2024 roku legendarny producent był dla Jeana mentorem. Muzyk wspominał, że jedną z najważniejszych rad, jakie od niego otrzymał, było to, aby nie pozwolić innym zamknąć swojej twórczości w jednej kategorii. „Quantum Leap” można potraktować jako wyjątkowo konsekwentną realizację tej zasady.
„Q Theory” jest bowiem dopiero drugim elementem siedmioczęściowego cyklu. Pierwszą odsłoną było hip-hopowe „Clef Notes – Quantum Leap, Vol. 1”. Całość ma pokazywać kolejne muzyczne oblicza Wyclefa Jeana i gatunki, które ukształtowały jego artystyczną drogę. Oficjalne materiały artysty potwierdzają, że „Quantum Leap” został pomyślany jako projekt obejmujący siedem albumów.
W tym kontekście jazzowa „Q Theory” nie wygląda więc na niespodziewaną zmianę kierunku. To raczej przypomnienie, że twórczość Wyclefa Jeana od początku opierała się na przekraczaniu stylistycznych granic. Tym razem zamiast budować piosenki wokół charakterystycznego głosu i rapowanych zwrotek, artysta oddaje znaczną część przestrzeni instrumentom, improwizacji i muzykom, których zaprosił do studia.
