Wpadła mi ręce płyta projektu Grzegorza Pałki. To jego debiut jako lidera… ale najpierw trzeba chwilę się zatrzymać by zrobić małe wprowadzenie bo jest o czym opowiadać. Grzegorz Pałka to niesłychanie bogaty w muzyczne doświadczenie perkusista. Ma tytuł doktora, z powodzeniem aktywizuje się jako edukator, a czynił to nawet w… Ekwadorze! Jako muzyk sesyjny grywał już z tyloma nazwiskami jazzu i rozrywki, że w towarzystwie znają go praktycznie wszędzie. Trzy nominacje do Fryderyków, zaliczone największe europejskie festiwale jazzowe, a wszystko to w wieku 32 lat. Imponujące. Mnie ostatnio najbardziej zachwycił na albumie Judyty Pisarczyk, aczkolwiek często też wracam do albumu Łukasza Kokoszko, na którym zagrał. Czas jednak na solowy album, do którego zaprosił kolejnych muzycznych czarodziei.
„Heartbeats” to osiem autorskich kompozycji oraz jedna wzięta z twórczości Beatlesów nagrana przez trojga wspaniałych czyli Grzegorza, jego brata Mateusza Pałki (fortepian) oraz obecnie najbardziej zaskakującego gitarzysty Szymona Miki. Ten ostatni jako laureat Fryderyka 2026 w kategorii najlepszy album jazzowy zatriumfował najpierw z Yumi Ito by poprzez kolaborację z Agą Zaryan dopełnić sukcesu własnym, nagrodzonym albumem „Alma”. Tych troje nagrało materiał w najlepszym znaczeniu jazzu, który jest zarówno przystępny jak i nieprzewidywalny. Swoim charakterem mieszają modern jazz pełen improwizacji, w którym to zawarli dużo melodyjnych, lekko słowiańskich motywów. Bardzo mi się podoba, że pomimo wyczuwalnych indywidualnych ścieżek i intensywności potrafili nagrać ten album jako jeden zespół dzieląc utwory po równo. Bo chociaż perkusja trzyma wszystko w sowich ramach, fortepian wprowadza dużo własnych przestrzeni, a gitara zachwyca emocjonalnym podejściem do interpretacji to jest to spójne i bardzo dobrze wyważone. Kompozycje przechodzą klimatem z delikatnych („Clouds”, „Between us”), poprzez dosadnie rozwijające się („Tres sombras del Tiempo”, „The anyone”), a nawet po alternatywne ciężary („Scetchers”). Największym atutem jest to, że albumu słucha się jednym tchem i absolutnie nie ma się poczucia zmęczenia. Dodatkowo za każdym kolejnym odsłuchem można odnaleźć kolejne poziomy współdzielenia się dźwiękami przez artystów.
Bardzo dobrym punktem na „Heartbeats” jest gościnny udział amerykańskiego saksofonisty. Dayna Stephens to światowej sławy artysta mający w zanadrzu kilkanaście albumów jako lider i jeszcze więcej gościnnych współpracy m.in. z Ambrose Akinmusire, Julianem Lage czy samym Geraldem Claytonem. Na albumie Grzegorza Pałki jest rzeczywiście jednym z jaśniejszych kolorów, ale nie wybija się na pierwszy plan co mnie jeszcze bardziej satysfakcjonuje. Zagrał w czterech kompozycjach i jest to wystarczające. Zwłaszcza, że jak dla mnie i tak całą robotę robi tutaj jednak perkusja. Wielkie brawa należą się dla Dave’a Darlington’a za miks i mastering bo wydobył z tego materiału to co najważniejsze nie pozbawiając nikogo należytej uwagi. Przyznam, że to dość niełatwe zadanie w kolaboracjach, gdzie perkusja ma swoje przodujące znaczenie. Lubię słuchać tego albumu trochę głośniej i zaskakiwać się smaczkami gitarowych solówek i jej dość mocno rozbudowanych dialogów z klawiszem, dookoła których perkusja wypełnia przestrzeń solidnie, czasem nawet kompulsywnie. Jak dla mnie to jeden z najlepszych instrumentalnych albumów współczesnego polskiego jazzu w czym wcale nie przeszkadza fakt, że na tym albumie nie ma lini basu. Z nadzieją oczekuję wielu koncertów bo ten materiał jest stworzony do grania na żywo.
