Arlo Parks prezentuje „Floette” z udziałem John Glacier przed koncertem w Warszawie

Dwukrotnie nominowana do nagrody Grammy, laureatka Mercury Prize i BRIT Award Arlo Parks zaprosiła do współpracy londyńską raperkę, poetkę i producentkę John Glacier. Efektem ich spotkania jest nowa interpretacja utworu „Floette”, pochodzącego z doskonale przyjętego albumu „Ambiguous Desire”.

John Glacier, znana z bezkompromisowej twórczości i charakterystycznego sposobu operowania głosem, nadaje kompozycji nowy wymiar. Jej oszczędna, a zarazem intensywna emocjonalnie interpretacja naturalnie łączy się z subtelnymi melodiami Arlo Parks. Wspólnie artystki stworzyły nastrojową reinterpretację jednego z najbardziej podnoszących na duchu utworów na płycie – poruszającą celebrację queerowej radości, bliskości i wolności.

Album „Ambiguous Desire” ukazał się w kwietniu nakładem wytwórni Transgressive. Przy jego produkcji Arlo Parks współpracowała z Bairdem, znanym ze współpracy z Brockhampton i Kevinem Abstractem, a także ze swoim wieloletnim współpracownikiem Paulem Epworthem, mającym w dorobku nagrania Adele, Florence + The Machine i Rihanny. Wśród twórców zaangażowanych w powstanie materiału znaleźli się również Buddy Ross, współpracujący wcześniej z Frankiem Oceanem i Vampire Weekend, oraz Andrew Sarlo, producent związany między innymi z Big Thief i Dijonem.

„Ambiguous Desire” został wyróżniony przez Billboard i Rough Trade jako jedno z najciekawszych wydawnictw roku. Album spotkał się także z entuzjastycznym przyjęciem krytyków. Classic Pop określił go mianem najpełniejszej artystycznej wypowiedzi Arlo Parks, natomiast Rolling Stone UK uznał za jej najbardziej wszechstronne dzieło. Pitchfork zwrócił uwagę, że artystka znajduje się na nim w najlepszej formie w swojej dotychczasowej karierze. Uncut opisał płytę jako często zachwycającą, a DIY jako najbardziej dopracowane i poruszające wydawnictwo w dorobku brytyjskiej wokalistki.

Inspiracją dla albumu stały się nocne, pulsujące energią przestrzenie klubowe: spędzone pod światłami stroboskopów wieczory w Midnight Lovers w Los Angeles, intensywne imprezy pod nowojorskim mostem K Bridge na Greenpoincie oraz odkrywanie nowych artystów i społeczności w londyńskim Venue MOT. To właśnie atmosfera tych miejsc – mroczna, hipnotyczna i wyzwalająca – przeniknęła do brzmienia „Ambiguous Desire”.

Przez dwa lata poprzedzające premierę płyty Arlo Parks coraz mocniej zanurzała się w nocnym świecie, w którym mogła funkcjonować bez ograniczeń i być w pełni sobą. Czerpała inspiracje zarówno z queerowego hedonizmu legendarnego nowojorskiego klubu Paradise Garage, jak i z mrocznej brytyjskiej elektroniki spod znaku The Streets i Burial. Wśród ważnych punktów odniesienia znalazły się również syntezatorowa euforia LCD Soundsystem oraz głębokie, hipnotyczne house’owe groove’y Theo Parrisha.

Rezultatem jest najbardziej pewny siebie i eksperymentalny album w dotychczasowej karierze Parks. Klasyczne sesje nagraniowe z zespołem ustąpiły miejsca pracy z syntezatorami modularnymi, Abletonem i samplerami, pozwalającymi uchwycić energię klubowych przestrzeni, które artystka odwiedzała w ostatnich latach. Jednocześnie „Ambiguous Desire” zachowuje wszystkie elementy, za które od początku ceniona jest twórczość Arlo Parks: poetyckie teksty, emocjonalną uważność i wyjątkową wrażliwość liryczną.

„Przy tworzeniu tej płyty tańczyłam więcej niż kiedykolwiek wcześniej. Poznałam też więcej ludzi niż kiedykolwiek, trafiłam do dziwacznego podziemia nowojorskich imprez juke, poczułam się całkowicie wolna i śmiałam się bez końca. W centrum tej płyty znajduje się pragnienie. To życiowa siła, potrzeba, tęsknota, impuls do działania. Wszyscy żyjemy dlatego, że czegoś lub kogoś pragniemy. Pragnienie jest motorem napędowym. Jest jednak także tajemnicze, skomplikowane, nieprzewidywalne, odkrywcze i po prostu… ludzkie” – mówi Arlo Parks, wspominając pracę nad albumem.

Na „Ambiguous Desire” znalazły się wcześniej zaprezentowane single „Get Go”, „Heaven” i „2SIDED”, a także główny utwór promujący wydawnictwo – „Beams”.

Premiera albumu spotkała się z szerokim zainteresowaniem mediów. Arlo Parks wystąpiła i udzieliła wywiadu w programie „Jimmy Kimmel Live!”, pojawiła się również w „Later… with Jools Holland”. Jej utwory regularnie trafiały na playlisty BBC Radio 6 Music i BBC Radio 1. Artystka poprowadziła ponadto autorskie audycje w londyńskim NTS Radio i KCRW w Los Angeles, prezentując muzykę klubową oraz dźwięki, które ukształtowały erę „Ambiguous Desire”.

Polska publiczność będzie mogła usłyszeć materiał na żywo 18 listopada podczas koncertu Arlo Parks w warszawskim klubie Palladium.

Arlo Parks zdobyła międzynarodowe uznanie już za sprawą swojego debiutanckiego albumu „Collapsed in Sunbeams”, wydanego w 2021 roku. Płyta uzyskała status Złotej Płyty i przyniosła artystce Mercury Prize. Parks otrzymała również dwie nominacje do nagrody Grammy – w kategoriach Best New Artist oraz Best Alternative Music Album — a podczas gali BRIT Awards została wyróżniona jako Breakthrough Artist. Była także nominowana do nagrody Ivor Novello.

Twórczość Parks od początku łączy muzykę i poezję. Po premierze wysoko ocenianego albumu „My Soft Machine” artystka zadebiutowała jako autorka książki „The Magic Border”. Publikacja zawiera 20 nowych wierszy, fotografie Daniyela Lowdena oraz teksty piosenek z albumu „My Soft Machine”.

Arlo Parks jest również współautorką utworów z nagrodzonej Grammy płyty Beyoncé „Cowboy Carter”. Występowała na największych światowych festiwalach, w tym Glastonbury i Coachelli, a także koncertowała u boku Billie Eilish i Harry’ego Stylesa. Podczas własnych tras prezentowała swoją twórczość publiczności na całym świecie.

Przy okazji premiery albumu „My Soft Machine” wystąpiła między innymi w ramach popularnej serii NPR „Tiny Desk Concert”, a także w programach „The Late Show with Stephen Colbert” oraz „The Tonight Show Starring Jimmy Fallon”.