Krakowska Omasta otwiera nowy rozdział swojej działalności. „Honda Del Sol” to pierwszy singiel zapowiadający drugi album formacji, która w krótkim czasie wypracowała rozpoznawalny styl łączący współczesny jazz, instrumentalny hip-hop i miejską estetykę inspirowaną kulturą beatową.

Nowy utwór rozwija kierunek znany z debiutanckiego albumu „Jazz Report from the Hood”, wydanego w 2025 roku przez Astigmatic Records, ale jednocześnie sygnalizuje kolejne poszukiwania zespołu. W „Honda Del Sol” charakterystyczne dla Omasty ciężkie bębny i pulsujący bas spotykają się z jazzową swobodą oraz brzmieniem klawiszy i instrumentów dętych.

Tytuł utworu odwołuje się do kultowego modelu Hondy z lat 90. i dobrze wpisuje się w obrazowy język zespołu. Motoryzacyjna nostalgia, zachód słońca i nocne miasto tworzą naturalne tło dla muzyki Omasty – zanurzonej w rytmie ulicy, ale jednocześnie mocno osadzonej w tradycji jazzu i muzyki groove.


Formację tworzą Bruno Sikorski, Antoni Blumhoff, Paweł Kowalik, Wojciech Roman i Nikodem Wikieł. Zespół zadebiutował koncertowo w 2024 roku w Krakowie podczas wydarzenia poświęconego twórczości J Dilli. Od początku jednym z najważniejszych punktów odniesienia dla jego muzyki pozostaje instrumentalny hip-hop i sposób budowania rytmu charakterystyczny dla producentów takich jak J Dilla czy Madlib.

Omasta nie traktuje jednak hip-hopu jako dodatku do jazzu. Producentcki sposób myślenia o strukturze, repetycji i groove’ie staje się tu punktem wyjścia dla żywego zespołu, który rozwija krótkie motywy poprzez improwizację i dialog pomiędzy instrumentami.

Na debiutanckim „Jazz Report from the Hood” grupa połączyła te inspiracje z jazz-funkiem lat 70. i miejską narracją osadzoną w codzienności. Album stał się wizytówką stylu Omasty i otworzył zespołowi drogę do koncertów poza Polską, m.in. w londyńskich The Jazz Cafe i Ronnie Scott’s, w brukselskim AB oraz podczas Gent Jazz Festival.

„Honda Del Sol” jest pierwszym sygnałem tego, w jakim kierunku będzie rozwijał się drugi album zespołu. Nowy materiał ma zachować charakterystyczny ciężar i organiczne brzmienie Omasty, jednocześnie poszerzając jej muzyczny język.