Jalen Ngonda to artysta, który z niezwykłą swobodą łączy klasyczne brzmienie soulu lat 60. ze współczesną wrażliwością. W jego muzyce słychać inspiracje Motown, Jamesem Brownem, The Beatles i The Beach Boys, ale także bardzo osobisty sposób opowiadania o emocjach, relacjach i własnych doświadczeniach. Przy okazji premiery najnowszego albumu oraz nadchodzącego koncertu w Polsce porozmawialiśmy z nim o pracy nad nowym materiałem, twórczych inspiracjach, różnicach między studiem a sceną i artystycznych marzeniach, które wciąż czekają na spełnienie.
Jak opisałbyś swój najnowszy album komuś, kto nie miał jeszcze okazji go posłuchać?
To klasyczny album soulowy, stylistycznie mocno nawiązujący do lat 60. Na jego brzmienie wpłynęły grupy związane z Motown oraz James Brown.
Która piosenka z albumu jest dla ciebie najbardziej osobista i dlaczego?
„Love Is Gone” – ponieważ większość tekstu powstała bezpośrednio po osobistym doświadczeniu.
Jak wyglądał proces twórczy podczas pracy nad albumem? Czy zazwyczaj zaczynałeś od tekstu, melodii czy konkretnego brzmienia?
Zazwyczaj piszę w ten sposób, że najpierw nagrywamy utwór w wersji demo, a potem pracuję nad tekstem. Jeśli chodzi o nagrania na ten album, perkusję, bas i podstawową warstwę utworów zarejestrowaliśmy w Riverside, w studiu Gabe’a Rotha. Następnie Mike, Vince i ja pracowaliśmy nad dogrywkami i pozostałymi elementami w ich brooklyńskim studiu Hive Mind.
Czy podczas pracy nad albumem wydarzył się moment, który cię zaskoczył albo zmienił kierunek całego projektu?
Kiedy planowaliśmy płytę, nie mieliśmy dokładnie określonego kierunku, ale to prawdopodobnie „Doctrine Of Love” przesądził o jej ostatecznym kształcie.
Czego publiczność może się spodziewać po nadchodzącej trasie? Czy przygotowujesz coś specjalnego dla polskich fanów na koncert w Polsce?
Nie mogę się doczekać przyjazdu do Polski i zagrania po raz pierwszy nowego materiału!
Czy jest jakieś miasto albo sala koncertowa, w której zawsze marzyłeś wystąpić?
Tak – Apollo Theater w Nowym Jorku.
Jak twoje utwory zmieniają się podczas koncertów w porównaniu z wersjami studyjnymi?
Kiedy gramy utwory na żywo, z czasem ewoluują – eksperymentujemy z zakończeniami i aranżacjami. Robimy to częściowo po to, by zachować świeżość dla publiczności, ale szczerze mówiąc także dla zespołu i dla mnie.
Którzy artyści i jakie gatunki muzyczne wywarły największy wpływ na twoje brzmienie?
Lata 60. to moja ulubiona dekada pod względem muzyki i mody. Uwielbiam The Beatles, The Beach Boys oraz wiele soulowych nagrań z tamtego okresu, szczególnie tych związanych z Motown. Kocham piosenki i sztukę ich pisania, a to była bardzo dobra epoka dla jednego i drugiego!
Skąd zazwyczaj czerpiesz inspirację do tekstów – z osobistych doświadczeń, obserwacji czy wyobraźni?
Właściwie wszystkie te rzeczy są dla mnie źródłem inspiracji.
Jakie jest twoje największe artystyczne marzenie, które chciałbyś spełnić w nadchodzących latach?
Szczerze mówiąc, już teraz żyję tym marzeniem, ale chciałbym mieć własne domowe studio nagraniowe.
