Monika Borzym Radioheadyczni – Warszawa

    Kiedy:
    24 Marzec 2018@17:00
    2018-03-24T17:00:00+01:00
    2018-03-24T17:15:00+01:00
    Gdzie:
    Teatr Syrena
    ul. Litewska 3 Warszawa
    Koszty:
    77 zł

    Monikę pierwszy raz zobaczyliśmy i usłyszeliśmy w Sali Kongresowej podczas Jazz Jamboree 2009. Miała wówczas 19 lat i była jedyną z zaproszonych przez Michała Urbaniaka kobiet, jedynym gościem z Polski. Kiedy wyszła na scenę zaśpiewać podczas koncertu „Miles of Blue” już po pierwszych dźwiękach skoncentrowała na sobie uwagę wszystkich. To było kilka minut niesłychanej magii. Pomimo iż obok niej wystąpili znakomici muzycy z Nowego Jorku czy Londynu ten moment koncertu należał do niej. Najmłodsza na scenie, z najmniejszym dorobkiem a mimo to dyrygowała tym bandem po swojemu.
    Jej muzyczna droga rozpoczęła się bardzo świadomie od klasy fortepianu w Szkole Muzycznej. Kolejne etapy to Z.P.S.M im. Fryderyka Chopina w Warszawie a później podróż za ocean. Ten moment zadecydował o zmianie instrumentu z fortepianu na własny głos. W John Jersey High School przez rok najbardziej fascynowało ją śpiewanie w chórach oraz różnych zespołach. Po powrocie do Polski kontynuowała edukację wokalną w szkole muzycznej wtapiając się równocześnie w scenę jazzową. Za namową przyjaciół brała udział w szeregu festiwali wokalnych zdobywając nagrody i co ważniejsze doświadczenia.
    W 2008 roku otrzymała stypendium w jednej z najbardziej znanych szkół jazzowych – University of Miami Frost School of Music. Dwa lata później, po podpisaniu kontraktu nagrała swoją pierwszą płytę. Nad produkcją płyty w Nowym Jorku czuwał Matt Pierson – jeden z najbardziej znanych producentów z kręgu jazzu i muzyki filmowej.
    Dzisiaj Monika jest nadal stypendystką na Uniwersytecie w Stanach a swoją pasję realizuje zarówno w Polsce jak i za oceanem.

    Na debiutancki album Moniki składają się interpretacje znanych utworów muzyki popularnej:
    1. “You Know You’re No Good” (z repertuaru Amy Winehouse)
    2. “Extraordinary Machine” (z repertuaru Fiona Apple)
    3. “Even So” (z repertuaru Rachael Yamagata)
    4. “American Boy” (z repertuaru Estelle)
    5. “Field Below” (z repertuaru Reginy Spektor)
    6. “Appletree” (z repertuaru Erykah Badu)
    7. “Down Here Below” (z repertuaru Abbey Lincoln)
    8. “Gatekeeper” (z repertuaru Feist)
    9. “The Dry Cleaner from Des Moines” (z repertuaru Joni Mitchell)
    10. “Abololo” (z repertuaru Marisa Monte)
    11. “Possibly Maybe” (z repertuaru Bjork)
    12. “Thank You” (z repertuaru Dido)
    Do nagrania zaproszeni zostali czołowi muzycy amerykańscy:

    Gil Goldstein – fortepian
    Aaron Parks – fortepian
    Steve Cardenas – gitara
    Larry Grenadier – bass
    Eric Harland – perkusja
    Bashiri Johnson, Rogerio Boccato – instrument perkusyjne
    Greg Gisbert – trąbka
    Mike Davis – puzon
    Seamus Blake – saksofon
    Charles Pillow – klarnet
    Aaron Heick – flet
    Lois Martin – altówka
    Jody Redhage – wiolonczela
    Całość zaaranżował Gil Goldstein – zdobywca 4 nagród Grammy, aranżer m.in. albumów Stinga, Chrisa Botti, Pat’a Metheny oraz najbliższy współpracownik Bobba McFerrina. Drugim aranżerem na albumie był Aaaron Parks